Waveforming – Wytyczne Trinnov dla subwooferów

Waveforming – Wytyczne Trinnov dla subwooferów

Waveforming – Wytyczne Trinnov dla subwooferów 654 654 Cinematic

Trinnov Waveforming czyli
Nowy Wymiar Basu

Wprowadzenie

Tradycyjne pasywne rozwiązania wymagają dużych ilości absorpcji, aby były skuteczne dla niskich częstotliwościach. Co wymaga zastosowania niezwykle dużej ilości nie tylko materiału chłonnego, ale także powierzchni nieruchomości. Inne podejścia, takie jak pułapki basowe, są zwykle skuteczne tylko na określonych częstotliwościach i są niepraktyczne jako rozwiązanie szerokopasmowe. W związku z tym tradycyjne pasywne “leczenie akustyczne”  niskich częstotliwościach, samo w sobie, jest niewystarczające do kina domowego.

Wielu specjalistów jako rozwiązanie dla problemu kontroli niskich częstotliwości zdecydowało się na połączenie 2 technik – zastosowania wielu subwooferów celem eliminacji modów pomieszczenia oraz użycia pasywnych ustrojów akustycznych. Istnieją różne metody, które mają na celu eliminację lub redukcję efektu modów własnych pomieszczenia. Badania przeprowadzone przez Trinnov wykazały, że niektóre podejścia mogą faktycznie złagodzić efekt modów pomieszczenia, ale nie rozwiązują podstawowej przyczyny (interferencje fal), generując niepożądane skutki uboczne i nie rozwiązując całkowicie problemu.

Wyjątkiem jest metoda Double Bass Array (DBA). Tradycyjne podejście DBA, jak sugeruje nazwa, używa dwóch układów macierzy subwooferów: jednej na ścianie frontowej (układ emitujący) i drugiej na ścianie tylnej (układ absorbujący). Układ emitujący wytwarza falę płaską, aby zmniejszyć ilość interferencji w pomieszczeniu od odbić od ścian bocznych, sufitu i podłogi. Następnie układ absorbujący próbuje anulować odbicie od tylnej ściany za pomocą tego samego sygnału, ale odwróconego i opóźnionego o czas potrzebny dźwiękowi na przebycie długości pomieszczenia.

Double Bass Array (DBA)

Jednak to podejście daje dobre wyniki tylko w idealnych warunkach, które są trudne do osiągnięcia w praktyce. Zbyt często ściany nie są na tyle odbijające, aby wygenerować dobrą falę płaską. Wystarczy, że konstrukcja ściany tylnej jest niewystarczająco “sztywna”, czy też nierównomierna. Ponadto, fala docierająca do tylnej ściany zmienia się podczas podróży przez długość pomieszczenia, ponieważ ściany nie są wystarczająco sztywne lub równoległe, aby właściwie prowadzić falę… Wreszcie, natura fali zmienia się, gdy napotyka meble, podesty, rozmieszczenie krzeseł na poziomach itp. W rezultacie, fala, która dociera do tylnej ściany, nie jest taka sama jak ta, która opuściła ścianę przednią i nie może być skutecznie anulowana. Do stopnia, w jakim występuje niedopasowanie, w pomieszczeniu wprowadzana jest zbędna energia. WaveForming™ firmy Trinnov pokonuje ograniczenia istniejących rozwiązań, oferując bardziej efektywne i wszechstronne narzędzie do kontrolowania bardzo niskich częstotliwości pola akustycznego. Kluczowe aspekty WaveForming oraz niektóre wytyczne i rekomendacje, jak w pełni wykorzystać tę technologię, są podane poniżej. Waveforming to potężne i elastyczne narzędzie. Jednak, bez względu na zaawansowanie przetwarzania sygnału, nadal obowiązują prawa fizyki.

W szczególności istnieją dwa czynniki, które określają zalecaną liczbę subwooferów dla dowolnego pomieszczenia:

1. Rozmiar ścian przednich i tylnych.
Zrozumiałe jest, że większe pomieszczenia będą wymagać większej liczby subwooferów niż mniejsze.
2. Najwyższa częstotliwość, którą chcesz kontrolować.
Wyższe częstotliwości oznaczają krótsze długości fal, co z kolei wymaga bliższego rozmieszczenia subwooferów, aby utrzymać kontrolę nad formowaniem fali płaskiej.

Należy zauważyć, że ten artykuł dotyczy liczby subwooferów i ich zalecanego rozmieszczenia, aby maksymalizować wydajność Waveforming. Nie zawiera on zaleceń dotyczących typu subwoofera do użycia, ani żadnych zalecanych specyfikacji technicznych dla każdego subwoofera. Ten artykuł również nie zawiera sposobów obliczania poziomu ciśnienia akustycznego systemu WaveForming™ na podstawie możliwości każdego subwoofera.

Najlepsza rekomendacja na tym etapie to:

  • Użyj tych samych subwooferów w każdym z układów.
  • Określ subwoofery o tym samym paśmie przenoszenia zarówno dla układów przednich, jak i tylnych.
  • Układ tylny może składać się z subwooferów o mniejszej zdolności obsługi mocy niż subwoofery przednie.

II. ZAAWANSOWANA KONTROLA NISKICH CZĘSTOTLIWOŚCI FAL AKUSTYCZNYCH Z WAVEFORMING™

Poniższy Rysunek 1 przedstawia zasadę działania WaveForming, który składa się z dwóch głównych etapów:

1. W pierwszym kroku oceniane jest pole akustyczne w objętości otaczającej obszar słuchania i na całym jego obszarze. Celem tego kroku jest pozyskanie niezbędnych informacji o zachowaniu modalnym pomieszczenia (oraz wszelkich zmian wprowadzonych przez obiekty w pomieszczeniu), aby algorytm mógł wyeliminować te niechciane wpływy. Realizowane jest to poprzez próbkowanie pola akustycznego w trójwymiarowej siatce pozycji mikrofonów na całym obszarze słuchania (niebieski przerywany prostokąt na Rysunku 1).

2. Na podstawie zmierzonego pola akustycznego z poprzedniego kroku, procesor WaveForming oblicza filtry do zastosowania na każdym subwooferze systemu i stosuje te filtry, aby wyeliminować modalną sygnaturę pomieszczenia. Filtry stosowane do emiterów (przednia ściana) zapewniają generowanie najściślejszego i najbardziej jednolitego frontu fali możliwego w obszarze słuchania, podczas gdy filtry stosowane do wszystkich subwooferów (w tym zarówno przednich, jak i tylnych układów subwooferów) kolektywnie absorbują większość odbić i rezonansów pomieszczenia (modów). Subwoofery na przedniej ścianie pełną główną fukcję emitującą, ale jednocześnie absorbują część odbić).

Przetwarzanie WaveForming zapewnia bezprecedensową wydajność dzięki swojej zaawansowanej technologii i zdolności do adaptacji do różnych ograniczeń (takich jak nieregularne układy subwooferów):

  • Zaawansowane: WaveForming łączy wiele zaawansowanych i unikalnych technologii, takich jak “Acoustic Reshaping”, “Wavefront Synthesis” i “Multi-Source Multi-Controller optimization”, aby syntetyzować specyficzny filtr dla każdego subwoofera w taki sposób, aby cały system działał jako jeden “perfekcyjny” subwoofer. WaveForming maksymalizuje jednorodność pola w czasie, przestrzeni i częstotliwości na całym obszarze słuchania. Te skomplikowane filtry przezwyciężają ograniczenia prostych filtrów wzmocnienia i opóźnienia.
  • Adaptowalne: po wyliczeniu ze zmierzonego pola, filtry adaptują się do fizycznych cech każdego indywidualnego pomieszczenia, w tym dokładnego kształtu i właściwości akustycznej każdej ściany oraz wszystkiego, co znajduje się w pomieszczeniu. W rezultacie zuskujemy filtry o wiele bardziej skuteczne niż proste filtry wzmocnienia i opóźnienia, ponieważ dostosowują się do specyficznych czynników wpływających na wydajność w obszarze słuchania. Ta potężna analiza umożliwia bardziej solidną i efektywną kontrolę pola akustycznego, nawet w trudnych warunkach, takich jak nieidealna geometria pomieszczenia.
DBA vs waveforming

III. WYTYCZNE DOTYCZĄCE PRÓBKOWANIA PRZESTRZENNEGO

Podczas próbkowania pola akustycznego za pomocą mikrofonów, następujące wytyczne są kluczowe dla osiągnięcia dobrej wydajności.

  • Odległość między przednim układem subwoofetów, a strefą pomiarową powinna wynosić co najmniej 2 metry.
  • Odległość między strefą pomiarową, a pozostałymi ścianami i sufitem powinna wynosić co najmniej 1 metr.
  • Siatka pomiarowa (obszar pomiarów mikrofonem) powinna mieć co najmniej 2 poziomy, przy czym pierwszy poziom powinien znajdować się 1 metr od podłogi (typowa wysokość ucha dla siedzącej osoby).
  • Maksymalna odległość między dwoma sąsiednimi pozycjami mikrofonów powinna wynosić 1 metr, tak aby pole akustyczne było jednoznacznie scharakteryzowane do częstotliwości około 100Hz.

Niektóra precyzja w rozmieszczeniu tych mikrofonów podczas procesu pomiaru jest ważna, ponieważ algorytm WaveForming musi mieć jasne „zrozumienie” trójwymiarowego pola na całym obszarze słuchania. Obiekty w pomieszczeniu, a nawet samo pomieszczenie wprowadzają zmiany do fali podczas jej podróży przez długość pomieszczenia. Te zmiany muszą być udokumentowane.

IV. OKREŚLANIE LICZBY I ROZMIESZCZENIA SUBWOOFERÓW

Pierwsze pytania, jakie nasuwają się każdemu przy rozważaniu włączenia WaveForming do projektu swojego pomieszczenia, to :

  1. Ile subwooferów potrzebuję?” oraz
  2. Jak je rozmieścić w pomieszczeniu?”

Odpowiedź w dużej mierze zależy od dwóch parametrów:

  • Rozmiar twojego pokoju (konkretnie, wymiary twojej ściany przedniej i tylnej)
  • Najwyższą częstotliwość, którą chcesz (lub musisz) kontrolować.

Jest dość intuicyjne, że większe pokoje mogą wymagać więcej subwooferów. Ale gęstość tych subwooferów na ścianie określa najwyższą częstotliwość, przy której można stworzyć czysty, płaski front falowy. Oba parametry muszą być ustalone przed podjęciem świadomej decyzji. Zajmiemy się tymi dwoma rozważaniami w odwrotnej kolejności. Wierzymy, że zrozumienie wymaganej liczby subwooferów będzie dla Ciebie łatwiejsze, gdy lepiej zrozumiesz różne możliwe układy i elastyczność, jaką mamy w rozmieszczaniu subwooferów.

V. WYTYCZNE DOTYCZĄCE UKŁADÓW SUBWOOFERÓW

Ta sekcja zawiera rekomendacje dotyczące optymalnego rozmieszczenia subwooferów. Rekomendacje te pochodzą z obszernych badań obejmujących symulacje numeryczne, eksperymenty i analizę teoretyczną. Wszystkie dane eksperymentalne zostały opracowane przy użyciu specyficznego układu mikrofonów, który respektował wcześniej opisane wytyczne dotyczące przestrzennego próbkowania pola akustycznego. Poniższe rekomendacje dotyczące rozmieszczenia subwooferów wywodzą się z tych danych i wytycznych dotyczących próbkowania przestrzennego.

Układy używają nomenklatury w formie N_f-N_r, która oznacza liczbę subwooferów w przednim emitującym układzie i liczbę głośników w tylnym absorbującym układzie.

Poniżej Rysunek 2. Regularny układ 4-4 (po lewej – widok z góry) oraz ściana emiterów wraz z ich źródłami obrazu (po prawej, widok przednia ściana).

A. UKŁADY REGULARNE: POZYCJE REGULARNE

Jak widać na powyższej ilustracji (Rysunek 2), idealne rozmieszczenie subwooferów jest takie, że przestrzeń między subwooferem a sąsiadującą powierzchnią pomieszczenia (ścianą, sufitem lub podłogą) stanowi połowę przestrzeni między nim a sąsiadującym subwooferem. Takie rozmieszczenie zapewnia, że odbita energia spowodowana przez te powierzchnie pomieszczenia działa jak „wirtualne suby” z równym odstępem od sąsiadujących, rzeczywistych subów. Idealnie, to rozmieszczenie byłoby prawdziwe zarówno w poziomie, jak i w pionie. Szerokość ściany („a”) jest dzielona przez liczbę subów wzdłuż szerokości pomieszczenia, a wysokość ściany („b”) jest dzielona przez liczbę subów wzdłuż wysokości pomieszczenia. (W innym pokoju mogłabyś mieć układ 3 x 2 w poziomie i pionie, co wymagałoby „a/3” i „b/2” dla rozmieszczenia.) Nazywamy to „układem regularnym”, gdzie „regularny” odnosi się do spójności układu.

W układzie regularnym subwoofery są rozmieszczone tak, aby miały spójny odstęp (włączając te odbicia, które działają jako „wirtualne” suby), zarówno w poziomie, jak i w pionie. Stąd, odległość między subwooferem na krawędzi układu, a sąsiadującą ścianą musi być połową odległości między dwoma sąsiadującymi kolumnami subwooferów. Podobnie, odległość między subwooferem „na krawędzi” a sąsiadującym sufitem lub podłogą musi być połową odległości między dwoma sąsiadującymi rzędami subwooferów.

Więc, jeśli A jest szerokością pokoju i mamy C kolumn subwooferów, odległość między dwoma sąsiadującymi kolumnami wynosi a/C, a odległość od bocznego subwoofera do jego sąsiadującej ściany wynosi a/2C. Podobnie, dla wysokości b i R rzędów, odległość między dwoma sąsiadującymi rzędami wynosi b/R, a od dolnego/górnego rzędu do podłogi/sufitu wynosi b/2R.

Należy zauważyć, że przy WaveForming liczba subwooferów emitujących z przodu nie musi być równa liczbie subwooferów absorbujących z tyłu. Szczególny układ, w którym obie macierze mają te same wymiary i liczbę subwooferów, jest znany jako Double Bass Array (DBA). Rysunek 2 pokazuje regularny układ 4-4 z układami 2×2 w pokoju o szerokości a i wysokości b.

B. IDEALNE UKŁADY: IDEALNA LICZBA SUBWOOFERÓW

Odległość między subwooferami określa górną granicę częstotliwości, która może być skutecznie kontrolowana jako fala płaska. Wynika to z faktu, że wyższe częstotliwości mają krótsze długości fali, a emitujące subwoofery muszą znajdować się od siebie w pewnej części tej długości fali, aby formacja fali płaskiej dobrze działała. (Nie da się oszukać praw fizyki).

Idealny układ to regularny układ, w którym tablice (macierze subwooferów) mają te same wymiary. W takim układzie pozycje rzędów i kolumn subwooferów są dyktowane odpowiednio przez wysokość i szerokość pomieszczenia. Ponadto odległość między dwoma subwooferami określa pasmo optymalizacji. Dlatego, dla każdego danego rozmiaru pomieszczenia, liczba rzędów i kolumn określa górną granicę kontrolowanego pasma.

Rysunek 3 oraz poniższy kalkulator podają liczbę rzędów i kolumn idealnego układu dla danej szerokości i wysokości dla typowego pasma do 100 Hz. Należy zauważyć, że ponieważ proponujemy ilość wyjść sygnałowych dla niskich częstotliwości (liczbę subwooferów) dla ciągłego wejścia (wymiary ściany), pasmo nie będzie takie samo dla wszystkich kombinacji wymiarów pomieszczenia. Dlatego, gdy co najmniej jeden z wymiarów jest w granicach 15 cm od limitu, kalkulator wydaje ostrzeżenie, reprezentowane przez szare obszary na Rysunku 3.

Rysunek 3. Rekomendowane układy w odniesieniu do szerokości i wysokości pomieszczenia

Możemy znaleźć narzędzie ułatwiające dobór ilości i rozmieszczenia subwooferów na stronie twórcy systemu – Trinnov Waveforming.

“Idealny” układ zapewnia najlepszą wydajność WaveForming. Czyli mając zalecaną liczbę subwooferów z równą liczbą subwooferów przednich i tylnych, wszystkie w regularnych pozycjach. Jednakże, jak wcześniej wspomniano, zaawansowanie techniczne i adaptacyjność WaveForming pozwalają na obsługę dużej różnorodności układów przy zachowaniu wysokiego poziomu wydajności. Krótko mówiąc, toleruje odstępstwa od “idealnego” układu:

– Zmniejszenie liczby subwooferów: szczególnie tylne subwoofery (tylko absorbujące), można zmniejszyć, jeśli jest to wymagane. Chociaż może to wpłynąć na wyniki, w każdym przypadku oczekuje się dobrej wydajności. Preferowane jest zmniejszenie liczby subwooferów tylnych niż zmniejszanie liczby subów w przednim układzie, ponieważ strata w wydajności jest minimalna.

– Obsługa asymetrycznych układów. Z Waveforming, przednie i tylne układy nie muszą się zgadzać, pod warunkiem, że każdy z nich pozostaje regularny. W takim przypadku preferowanym scenariuszem jest, gdy tylny układ ma mniej subwooferów niż przedni układ. Używanie mniejszej liczby tylnych subwooferów nie zmienia znacząco ogólnej wydajności, podczas gdy używanie mniejszej liczby przednich głośników już tak. Jest to prosta konsekwencja faktu, że subwoofery przednie są ważniejsze: są one emiterami oprócz bycia również absorberami. Asymetryczne układy z mniejszą liczbą tylnych subwooferów mogą być przydatne na dwa sposoby. Po pierwsze, jest to skuteczny sposób na zmniejszenie liczby subwooferów przy zachowaniu wysokiego poziomu wydajności. Po drugie, jest to dobry sposób na osiągnięcie najlepszej wydajności przy danej liczbie subwooferów. Na przykład, przy 6 subwooferach, układ 4-2 często zapewni wyższą ogólną wydajność niż układ 3-3. A przy 8 subwooferach, układ 6-2 często zapewni wyższą wydajność niż układ 4-4. Jest to bardziej ogólny trend niż absolutna reguła, ponieważ każda sytuacja zależy od konkretnych proporcji pomieszczenia.

– Obsługa nieregularnych układów: pewne przemieszczenie subwooferów w układzie może być tolerowane, a czasem nawet zalecane, takie jak umieszczenie 3 subwooferów w nieregularnym trójkątnym układzie. Ta “swoboda działania” jest cenna w przypadkach, gdy opcje rozmieszczenia subwooferów są ograniczone przez ograniczenia fizyczne, takie jak konieczność omijania głośników ekranowych. (Patrz sekcja D dotycząca zaleceń dotyczących przemieszczenia.)

asymetryczny układ

Rysunek 1b. Zasada działania DBA (po lewej) w porównaniu do WaveForming (po prawej) z asymetrycznym i nieregularnym układem.

C. ZMNIEJSZANIE LICZBY SUBWOOFERÓW I WYDAJNOŚĆ

Przypomnijmy, że optymalna liczba subwooferów dla danego pomieszczenia jest określana przez dwa czynniki: rozmiar pomieszczenia i górną częstotliwość, którą chcesz kontrolować. Zrozumiałe jest, że większe pomieszczenia potrzebują więcej subwooferów zarówno do kontroli, jak i wydajności. Ale dla każdego danego rozmiaru pomieszczenia, odległość między subwooferami określa górną granicę zdolności Waveforming do tworzenia fali płaskiej.

Poniższa sekcja podaje ogólne wytyczne dotyczące redukowania i/lub przemieszczania subwooferów oraz odpowiadające im poziomy wydajności.
Ciemnozielony odpowiada maksymalnej wydajności.
Jaśniejszy zielony wskazuje, że wydajność może być nieco zmniejszona.
Najjaśniejszy zielony to minimalna zalecana implementacja WaveForming.

Jednakże wszystkie wymienione układy gwarantują minimalny satysfakcjonujący próg.

IDEALNY UKŁAD 2-2
Jest to regularny układ z dwoma układami 1×2 (np. jeden rząd dwóch subwooferów na każdej ścianie). Ponieważ już zawiera małą liczbę subwooferów, nie można jej zmniejszyć.
waveforming trinnov

IDEALNY UKŁAD 3-3
Jest to regularny układ z dwoma układami 1×3 (np. jeden rząd trzech subwooferów na każdej ścianie). Toleruje zmniejszenie liczby subwooferów o jeden.
idealny layout 3-3 waveforming
W zredukowanym układzie subwoofery są umieszczane w regularnych pozycjach (patrz V. a).

IDEALNY UKŁAD 4-4
Jest to regularny układ z dwoma układami 2×2 (np. dwa rzędy i dwie kolumny po dwa subwoofery każda, na każdej ścianie). Toleruje zmniejszenie liczby subwooferów o dwa.
rozmieszczenie subwooferów
W zredukowanym układzie subwoofery powinny być umieszczone w regularnych pozycjach (patrz V. a). Preferowane jest zmniejszenie do układu 4-2 niż do 3-3 w przypadku, gdy sufit jest zbyt wysoki, aby mieć tylko jeden rząd subwooferów, a pokój jest zbyt wąski, aby potrzebować trzech kolumn.

IDEALNY UKŁAD 6-6
Jest to regularny układ z dwoma układami 2×3 (np. dwa rzędy po trzy i dwie kolumny po dwa subwoofery na każdej ścianie). Toleruje zmniejszenie liczby subwooferów z 12 do 8.

W przypadkach 6-4 i 5-4, cztery absorbujące subwoofery powinny być umieszczone w regularnych pozycjach (patrz V. a). Jednak rzadko zdarza się, aby pokój był na tyle szeroki, aby wymagał trzech rzędów subwooferów, podczas gdy jego sufit jest na tyle niski, aby przetwarzanie działało dobrze. Dlatego, gdy na jednej ścianie mają być umieszczone 3 lub 5 subwooferów, zalecamy umiejscowienie ich w tym przypadku następująco: (patrz Rysunek 4)

  • 3 subwoofery (nieregularny układ trójkątny): jeden subwoofer na 1/2 szerokości i 1/4 wysokości (od podłogi), a dwa pozostałe na 1/6 i 5/6 szerokości i 3/4 wysokości (od podłogi).
  • 5 subwooferów (nieregularny układ trapezowy): dwa subwoofery na 1/4 i 3/4 szerokości oraz 1/4 wysokości (od podłogi) oraz trzy subwoofery na 1/6, 1/2 i 5/6 szerokości oraz 3/4 wysokości (od podłogi).

subwoofery nieregularnieRysunek 4. Nieregularne układy z 3 subwooferami i 5 subwooferami.

D. WYTYCZNE DOTYCZĄCE PRZEMIESZCZANIA SUBWOOFERÓW

OGÓLNE WYTYCZNE DLA WSZYSTKICH UKŁADÓW

  1. Ogólnie rzecz biorąc, preferowane jest rozsuwanie subwooferów od siebie niż zbliżanie ich do siebie, przy czym najgorsza sytuacja to taka, gdy wszystkie subwoofery są obok siebie (równoznaczne z posiadaniem pojedynczego źródła akustycznego).
  2. Zalecamy przestrzeganie co najmniej jednej z koordynatów regularnej pozycji. Innymi słowy, przemieszczenia z regularnych pozycji powinny być wykonywane albo w poziomie, albo w pionie, ale najlepiej nie w obu kierunkach jednocześnie.

W dalszej części tej sekcji przemieszczenie poziome podane jest jako procent szerokości pomieszczenia, a przemieszczenie pionowe jako procent jego wysokości.

SZCZEGÓLNE PRZYPADKI DLA UKŁADU 2-2:

  • Przesuwanie emiterów i absorberów jednocześnie w poziomie powinno być unikane. Najlepsza wydajność jest osiągana, gdy albo emiterzy, albo absorbery pozostają na swoich regularnych poziomych pozycjach
  • Emitery i absorbery mogą być przesuwane jednocześnie w pionie, ale nie przekraczając 10%.

SZCZEGÓLNE PRZYPADKI DLA UKŁADU 3-3:

  • Jeśli przesunięty jest tylko środkowy emiter:
  • poziomo: 15% (Rysunek 5)
Rysunek 5. Przemieszczenie centralnego emitera w poziomie.

Rysunek 5. Przemieszczenie centralnego emitera w poziomie.

pionowo: 30% (Rysunek 6)

Rysunek 6. Przemieszczenie centralnego emitera w pionie.

Rysunek 6. Przemieszczenie centralnego emitera w pionie.

 

Lepiej tworzyć trójkąty lub przekątne niż przesuwać wszystkie subwoofery w pionie o tę samą wartość:

  • Jeśli wszystkie emitery są przesuwane w pionie:
  • +/- 5%, jeśli wszystkie subwoofery są przesunięte w górę lub w dół (Rysunek 7)
Rysunek 7. Przesunięcie wszystkich 3 emiterów w pionie

Rysunek 7. Przesunięcie wszystkich 3 emiterów w pionie

  • +/- 15%, jeśli tworzą trójkąt (rysunek 8)
Rysunek 8. Przesunięcie wszystkich 3 emiterów w pionie (układ trójkątny)

Rysunek 8. Przesunięcie wszystkich 3 emiterów w pionie (układ trójkątny)

  • +/- 20%, jeśli tworzą przekątną (rysunek 9)
Rysunek 9. Przesunięcie bocznych emiterów w pionie (układ ukośny)

Rysunek 9. Przesunięcie bocznych emiterów w pionie (układ ukośny)

  • Jeśli wszystkie absorbery zostaną przesunięte w pionie, limity są bardziej elastyczne:
    +/- 10%, jeśli wszystkie subwoofery zostaną przesunięte w górę lub w dół
    +/- 30%, jeśli tworzą trójkąt
    +/- 30%, jeśli tworzą przekątną

SZCZEGÓLNE PRZYPADKI DLA UKŁADU 3-2:

  • Jeśli tylko środkowy emiter jest przesuwany :
    w poziomie: +/- 15%
    w pionie: +/- 30%
  • Jeśli wszystkie emitery zostaną przesunięte w pionie:
    +/- 15%, jeśli wszystkie subwoofery są przesunięte w górę lub w dół
    +/- 20%, jeśli tworzą trójkąt
    +/- 20%, jeśli tworzą przekątną
  • Jeśli dwa absorbery zostaną przesunięte w pionie:
    +/- 10%, jeśli wszystkie głośniki niskotonowe są przesunięte w górę lub w dół
    +/- 20%, jeśli tworzą przekątną

SZCZEGÓLNE PRZYPADKI DLA UKŁADU 4-4:
jeśli emitery są przesunięte (poziomo lub pionowo): +/- 10% (rysunki 10 i 11)

Rysunek 10. Przesunięcie wszystkich 4 emiterów w poziomie

Rysunek 10. Przesunięcie wszystkich 4 emiterów w poziomie


Rysunek 11. Przesunięcie wszystkich 4 emiterów w pionie

Rysunek 11. Przesunięcie wszystkich 4 emiterów w pionie

 

  • jeśli absorbery zostaną przesunięte (poziomo lub pionowo): +/- 15%
  • preferowane jest przesuwanie subwooferów od siebie niż zbliżanie ich do siebie lub przesuwanie wszystkich w jednym kierunku.
  • Jeśli obszar odsłuchu znajduje się wystarczająco daleko od sufitu (innymi słowy, jeśli strefa próbkowania znajduje się bliżej podłogi niż sufitu), wówczas preferowane jest ustawienie subwooferów w układzie trapezowym* (rysunek 12).
Rysunek 12. Przesunięcie wszystkich 4 emiterów w poziomie (układ trapezowy)

Rysunek 12. Przesunięcie wszystkich 4 emiterów w poziomie (układ trapezowy)

 

* Oznacza to odsunięcie górnych subwooferów od siebie i przybliżenie dolnych subwooferów do siebie lub odwrotnie.

Procella Trinnov Waveforming

VI. WNIOSKI

Firma Trinnov została założona dwadzieścia lat temu w celu przeprowadzenia fundamentalnych badań nad tym, jak ludzie postrzegają złożone, trójwymiarowe pola dźwiękowe. Wiele z wczesnych badań koncentrowało się na możliwości uchwycenia takiego pola dźwiękowego w dużych przestrzeniach, takich jak sala koncertowa. Z myślą o odtworzeniu tego samego pola dźwiękowego w znacznie mniejszym pomieszczeniu (w domu). W rzeczywistości technologia Optimizer została opracowana jako bezpośredni rezultat tych wczesnych badań.

Pozostało jednak jeszcze wiele do odkrycia w zakresie niskich częstotliwości i ich interakcji z tymi samymi małymi pomieszczeniami (co oznacza pokoje mieszkalne, a nie sale koncertowe lub stadiony sportowe). Chociaż wielu naukowców i inżynierów pracowało nad tym problemem, większość z tych prac zaowocowała sposobami na “złagodzenie” problemów występujących przy tych częstotliwościach. Na pewnym etapie badań, inżynierowie postanowili dowiedzieć się, czy istnieje sposób na wyeliminowanie tych samych problemów. Podczas prac dowiedzieli się wiele o złożonym działaniu niskich częstotliwości w małych pomieszczeniach. I chociaż Waveforming ujrzało światło dzienne, to producent spodziewa się, że wdrożenie technologii powstałych w wyniku tych badań może zająć pięć lub nawet dziesięć lat. Krótko mówiąc, jeszcze wiele przed nami w dziedzinie optymalizacji basu.

Spodziewamy się jednak, że najwyższe i najlepsze implementacje tego, czego się nauczyła się ekipa Trinnov, zawsze będą miały pewne podobieństwo do tradycyjnego układu Double Bass Array (DBA). WaveForming sprawia, że takie projekty są znacznie bardziej elastyczne i efektywne, wprowadzając wiele wbudowanej “inteligencji” do swoich wyrafinowanych algorytmów. Stąd też decyzja producenta, aby najpierw przedstawić najlepszą implementację WaveForming: zademonstrować, co jest teraz możliwe dzięki temu wieloletniemu projektowi badawczemu.

To dopiero początek technologicznej wersji WaveForming. Planowane jest rozszerzenie zakresu możliwości, które stały się możliwe dzięki temu, czego się nauczyli.  W tym nowe funkcje, które będą miały zastosowanie zarówno do  przednich i tylnych macierzy matryc basowych. Być może część z tych rozwiązań znajdzie swoje zastosowanie także w mniej wymagających projektach systemów. Potężne przetwarzanie sygnału oparte na komputerze PC, możliwe dzięki unikalnej platformie sprzętowej Trinnov, pozwala rozwijać i dostarczać te funkcje klientom poprzez proste aktualizacje oprogramowania, potwierdzając słuszną decyzję sprzed lat, aby wybrać mniej uczęszczaną drogę. Budowy procesora kinowego opartego o podzespoły komputerowe.

Co potrzebujemy do skorzystania z dobrodziejstwa jakie niesie ze sobą Waveforming?

  1. Dobry i przemyślany projekt kina
  2. Procesor Trinnov Altitude 16 lub Altitude 32 (zależne jak duże pomieszczenie i ile subwooferów zostanie zaimplementowanych)
  3. Minimum 4 subwoofery, zalecane jako rozsądne minumum 6-8.
  4. Zaadoptowane pomieszczenie

Procella Trinnov Waveforming

CINEMATIC